Bekeken films januari 2015 #2

Deel 1 kon je gisteren al lezen, vandaag dus deel 2! Ik heb het even in twee delen gesplitst, anders werd het artikel zo lang… Ik heb best wat films gezien deze maand (8!). Kijk je mee naar de andere 4 films van afgelopen maand?

Godzilla (2014) – 16 januari
Wanneer boosaardige wezens, versterkt door de wetenschappelijke arrogantie van de mens, de mensheid en haar voortbestaan bedreigen slaat Moeder Natuur terug met haar eigen ultieme wapen, Godzilla, een verwoestende natuurkracht, die het in een heftige strijd zal opnemen tegen deze creaturen. Te midden van alle geweld en chaos volgen we drie leden van een gezin. Joe Brody (Cranston) is een wetenschapper in Japan. Hij ontdekt als één van de eersten een anomalie in sonargegevens en is net met zijn onderzoek hiernaar begonnen wanneer de hel losbarst. Zijn stiefzoon Ford (Taylor-Johnson), een jonge marineofficier, probeert ondertussen terug te keren naar zijn gezin in San Francisco, waar zijn vrouw Elle (Olsen), een verpleegster, haar handen vol heeft met het helpen van mensen in nood.
Uhm, tja. Ik heb niet veel met Godzilla, maar dit leek me een goede film. Ik had nog geen recensies gelezen voor ik de film keek (in verband met spoilers). Misschien had ik dat wel moeten doen en mijn tijd aan iets anders moeten besteden. De film duurt maar liefst 2 uur. Het ‘monster’ Godzilla heeft welgeteld wel 8 hele minuten schermtijd. Als je een film naar iets vernoemd verwacht ik ook wel dat die vaak te zien is… De film focust zich voornamelijk op 2 hele andere aliens die de stad verscheuren. Ook blijven de hoofdpersonen Ford, Joe en Elle maar platte karakters in de film. Je leert ze niet écht goed kennen. De voornaamste reden dat ik de film wilde zien, is omdat Bryan Cranston (Breaking Bad) een van de hoofdrollen had, die hij ook bijzonder goed vertolkt. Ik dacht dat hij de film zou redden van de ondergang, maar helaas.
De meeste tijd in de film zijn de mensen niet zeker of Godzilla nu hun vijand of vriend is en beschieten hem regelmatig (zonder succes). Ook vinden ze helikopters en vliegtuigen heel leuk (vallen als regen uit de lucht). Verder moet het leger (of speciale eenheid) nog eens op schietles, want ze missen vaker dan ze raken en beschoten zelfs een brug, waar bussen vol kinderen op stonden. Niet heel slim lijkt me. Ook de muziek stoorde me vreselijk tijdens de film. Goede muziek op de verkeerde momenten.
Op een positievere noot, is dat ik wel moet zeggen dat de aliens er mooi uitzien en dat de visuele effecten wel goed zijn gemaakt. Helaas mis ik wat diepgang in het verhaal.. Nee, geen aanrader. Helaas.
In Her Shoes (2005) – 18 januari
Maggie en Rose zijn zussen, maar ze verschillen als dag en nacht. Maggie is mooi en sexy, een tikje oppervlakkig en charmant. Ze is dol op winkelen maar heeft geen huis, carrière en geld. Rose is twee jaar ouder, en lijkt in niets op Maggie. Ze is advocate en heeft haar pensioenvoorziening al geregeld. Ze heeft een relatie met een gescheiden collega, waarvan ze hoopt dat die zal uitmonden in een huwelijk. Als Maggie bij haar zoveelste baantje de laan uit vliegt, gaat ze voor hulp naar Rose, die voor de zoveelste keer probeert haar zus te helpen. Maar als blijkt dat Maggie niet alleen een voorkeur heeft voor de schoenen van Rose, maar ook voor haar minnaar, ontspoort hun toch al wankele relatie. Dan komt Ella in hun leven: hun grootmoeder die ze al twintig jaar niet hebben gezien. Zij brengt Maggie en Rose samen in haar huis in Florida, waarop even hilarische als hartverscheurende verwikkelingen volgen.
Ik had zin in een leuke chickflick. Cameron Diaz doet het de laatste tijd goed bij mij (ondanks dat ze veel dezelfde types speelt) en laat me vaak lachen. Ik kwam deze film tegen en het leek me wel een leuke. En dat was hij ook. Oké het is echt geen intelligente film, maar wel gewoon leuk. Ik heb zitten genieten. Heb je zin in een avond je niks doen, met een film erbij waarbij je niet hoeft na te denken? Dan is deze wel geschikt (voor de mannen onder ons iets minder denk ik). Natuurlijk is hij ontzettend cheesy en cliché, maar daar hou ik op zijn tijd wel van. Ja, zeker een aanrader. Ik zou deze persoonlijk nog eerder een keer kijken dan Godzilla (op IMDB scoren ze praktisch hetzelfde).

What If (The F Word) (2013) – 23 januari
Wallace en Chantry ontmoeten elkaar op een feest waar kleine stukken poëzie worden voorgelezen. Er heerst meteen een goede chemie tussen beiden. Tenminste als vrienden. Naarmate de tijd vordert trekken de twee steeds meer naar elkaar toe, en alles word besproken. Maar er is een probleem … Chantry heeft verkering. Wallace lijkt steeds meer te vallen voor de mooie Chantry, en ook zij kan haar gevoelens voor hem maar moeilijk onderdrukken. Zal hun liefde voor elkaar vernietigd worden door de romantische invloeden van buitenaf, of kunnen ze misschien gewoon genieten van de voordelen die een simpele platonische relatie met zich mee brengt?

Ik wilde deze film zien, omdat ik Daniël Radcliffe (Wallace) eens in een andere rol wilde zien dan Harry Potter. Helaas deed deze film me weinig. In de film proberen ze grappig te zijn, maar daar falen ze in vind ik. Ook voel ik niet écht de chemie tussen Chantry en Wallace die er wel zou moeten zijn. Het blijft allemaal erg ongemakkelijk. Ik geloofde wel dat Daniel Wallace was, dus dat is een goed teken. Conclusie: de grappen zijn te gemaakt en niet echt grappig en ik  mis de chemie tussen de hoofdpersonen. Als die er wel meer zou zijn geweest zou het een andere film zijn. Helaas.

A Leage of Their Own (1992) – 23 januari
Het is 1943, de Tweede Wereldoorlog eist over de hele wereld zijn tol. Nu alle jongemannen naar het front zijn vertrokken, dreigt zich een ramp te voltrekken binnen de Amerikaanse sportwereld. Er zijn namelijk geen mannen meer om baseball te spelen! Een slimme zakenman speelt handig op de situatie in door vrouwen te recruteren die met de knuppel overweg kunnen. Coach Dugan, dronken zoals altijd, voelt er niets voor om een groep kirrende roddeltantes als volwaardige spelers te beschouwen. De dames hebben stuk voor stuk echter heel wat in hun mars…

Een oude (23 jaar!), maar erg leuke film, en het is gebaseerd op een ware gebeurtenis (de verhaallijn is fictie). De film kwam zomaar op tv en het leek me wel wat, dus ik keek ‘m. Ik heb werkelijk waar de hele film genoten. Het is een leuk concept, vrouwen die het honkbal/softbal (?) van de mannen overnemen omdat die mee moeten vechten in de oorlog. Ze zijn stuk voor stuk gemotiveerd en allemaal sterke vrouwen die strijden voor de sport (ook al worden ze belachelijk gemaakt). Hun trainer (Tom Hanks) is echter niet zo enthousiast. Hij is ook een beetje vergane glorie. Vroeger was hij een grote naam (nog wel), maar raakte zijn baan kwijt door een blessure en raakte aan de drank. Pas na een tijdje krijgt hij het inzicht dat de vrouwen uit zijn team toch wel erg goed blijken te zijn. Leuk verhaal,  ik ben om.
Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s